Félix Vallotton’un 1924 tarihli Le Tournesol eseri, ayçiçeğini sadeleştirilmiş bir kompozisyon içinde güçlü bir merkez figür olarak ele alır. Bitkinin dik formu ve çevresindeki yüzeyler, kontrollü bir düzen anlayışıyla sunulur.

Sanatçının geç dönem yaklaşımında görülen düz renk alanları ve net konturlar, sahneye grafik bir açıklık kazandırır. Sarı ve yeşil tonların dengesi, kompozisyona sakin ama belirgin bir yoğunluk verir.

Salon, mutfak veya doğal ışık alan iç mekânlarda canlı ve dengeli bir odak oluşturur.